Begin 1989 besloten wij onze succesvolle zaak te verkopen en te verhuizen naar Albufeira in de Portugese Algarve. Zelf was ik er nog nooit geweest maar mijn toenmalige echtgenoot was er op bezoek geweest bij oude collega's van ons en was helemaal weg van de Algarve. Nu wilden we altijd al dit kleine kikkerlandje verlaten en dit leek ons een prachtig alternatief op emigratie naar Amerika of Canada dat we toch wel iets te ver vonden zolang onze wederzijdse ouders nog in leven waren.

Direct na overdracht van onze winkel vertrokken we per auto naar onze nieuwe bestemming; Albufeira. Het plan was om er eerst eens twee weken vakantie te gaan houden want zoals gezegd, ik was er zelf nog nooit geweest. Mocht het me niet bevallen, dan konden we altijd nog van gedachten veranderen.

Via de gebruikelijke autoroute zijn we vanaf Spanje noordelijk de Spaans/Portugese grens overgegaan om zoveel mogelijk van het land te zien alvorens we aan zouden komen in het uiterste zuiden van dit land waar de Algarve ligt. Ons reisdoel; Praia da Oura in Albufeira.

Bij aankomst in Praia da Oura hebben we eerst even een kop koffie gedronken bij Henny's Bar waar ik dus gelijk kennismaakte met één van de kleurrijkste Nederlandse residenten in Albufeira nl. Henny zelf. Hij ontving ons met veel vriendelijkheid en regelde een apartement voor ons (we waren 2 dagen te vroeg aangekomen). Na de eerste nachten doorgebracht te hebben in apartement Poente da Aldeia konden we vervolgens verhuizen naar de villa die we besproken hadden in Aldeia Turística gelegen direct achter wat bekend staat als "de Strip" in Praia da Oura. De Strip is de lange winkelstraat die loopt van de wijk Montechoro naar het strand van Praia da Oura en die vrijwel louter bestaat uitgezellige winkeltjes, bars en restaurants alsmede de apotheek en het internationale gezondheidscentrum. Binnenkort kun je op deze homepage een pagina vinden met tips en aanbevelingen van alles wat Albufeira te bieden heeft.

In de eerste dagen volgend op onze aankomst leerde ik in een rap tempo een deel van de Nederlanders kennen die wonen en werken in Albufeira. Toen na 2 weken onze kennismakingsvakantie ten einde liep, vertrok ik met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen, uitgezwaaid door een aantal van onze nieuwe kennissen en vrienden. I.p.v. het gevoel te hebben dat ik weer lekker naar huis ging, voelde ik me alsof ik mijn thuis achter me liet.

Je begrijpt het al, ik was helemaal verliefd op mijn nieuwe woonplaats en kon haast niet wachten om terug te keren.